Hayır! Hayır! Hayır! Hayır!
Tüm ışıkları açın ve...
Hayır, etrafta hiç ışık yok! En parlak ışıkları açın.
Doğu Berlin, 1956.
Chausee sokak no: 125.
Bertolt Brecht'in dairesi.
Çok sevdiğim ve tuhaf ilgim yüzünden...
benden kaçan gençliğimin sevgilisi bile...
okuduğum bir kitap karakteri gibi benim tarafımdan ezberlendi.
Bidi, Pekin'de.
Bi, Allgau'da.
Merhaba diyor, o günaydın diyor.
Goethe'den hemen sonra geldim.
Söylediği şey buydu.
Ama söylediği gibi biraz iddialıydı.
O zamanlar bunu görmedim.
Yaz 1917
Brecht, hazırlık sınıfı öğrencisi Paula Banholzer ile ilk kez buluştu.
Nihayetinde! Onun için bir şarkısı vardı.
- Neden böyle bir şey söylüyorsunuz? - Ne demek istiyorsun?
Cehennem sıcağında sendelemek!
Bu sadece bir şarkı, Paula.
- Bir oyun. - Biri cehennem sıcağı ile şaka yapmaz!
Sonsuza dek günahkarla olmaktan korkmuyor musunuz...
Cehennem sıcağında mı demek istiyorsun?
Hatta şimdi gülüyorsun!
Ama...
Cehenneme inanmıyor musun?
İnanıyorum.
Ve de cennete!
Onu tercih ederim.
Lucifer ve günahkar toplulukla cehennemde olmak ilginç olurdu.
Senin için kutsal bir şey yok mu?
- Sen ve ben. - Kutsal mı? Biz mi?
Önemli.
Özel bir şey.
Ben özel bir şey değilim.
Ben hiçbir şeyim.
Bu değişebilir.
Ben katoliğim. Yani sadece bunu bil.
Ya sen?
İncil'i çok okudum.
Güzel bir kitap. Güçlü bir kitap.
Ama aynı zamanda kötü bir kitap.
Kutsal Kitap mı?
Evet!
Şok olmuştum ve hemen oradan kaçtım.
Tüm yol boyunca! Peşimden koşmadı!
Yaptığı beni oldukça şok etmişti.
Sonra özür diledi.
Onunla yaşamayı öğrendim.
Onun böyle olma gerçeğiyle!
Bu konularda tecrübesizdim.
Bir şemsiye açtık.
O zaman çok sevindi, beni öpmesine izin verdim.
Sonra memnun oldu.
Birbirimize ilk adlarımızla seslenebilir miyiz?
Eugen mi?
Eugen değil.
Bidi.
Ve sem şimdi Bi'sin.
Neden Bi?
Acı tatlı.
İngilizce... Ben de öyleydim.
Kısmen acı, kısmen tatlı.
O bunu seçti.
Belki de doğruydu.
O bunu onunla samimi olmaya istekli olmadığım için söyledi.
Bu onun için acıydı.
Benim olmanı istiyorum.
Herkes bilmeli.
Artık başka erkekle çıkmamalısın!
Sanırım diğer hayranlarım için korkuyordu.
Sinirliydi ve odasına gitmemi emretti.
Bir köşede çok utangaç oturdum.
Bir saatten fazla konuştu.
Bir konferans verdi.
Sonra bana ayrılabileceğimden korktuğunu söyledi.
Büyük Savaş sırasında, Augsburg.
1914'de savaşa gittiler. Keyifli bir şekilde.
Brecht'in arkadaşı Caspar Neher gönüllü oldu.
Brecht bir oyun yazdı.
Onun ünlü sahte tanrısı hayattı.
Bir gövdede şişman kalçalar varken onu yeşil çimlere atıyorum.
Eteği ve pantolonu havalandırıyorum.
Hava güneşli ve onu seviyorum.
Evet!
Evet, bu sahte tanrı!
- Birbiri ardına bir kadınla oluyor. - Ya erkekler!
Sindirildiğinde onları atıyor.
O bir hayat gibi. Maneviyat bilmiyor.
Evet!
Sahte Tanrı seni ünlü yapabilir.
Seni de.
Sana ihtiyacım var.
Esrarengiz.
Gelecek hafta ölürsek...
Cas, seninle planlarım var.
Savaşın ne olduğuyla ilgileniyorum.
Bu yüzden gönüllü oldum.
- Şimdi daha iyisini bilkiyoruz. - Evet.
Ölüm orada yaşıyor.
Her gün görebilirsin.
İnsanları parçalara ayrıldı.
Ölüler çamurlara atıldı.
Onbirinci sınıf öğrencileri askere çağrıldı.
Onlar vatanları için hayatlarından vazgeçmeye hazırlar.
Dulce et decorum est pro patria mori. (Latince)
Anavatan için ölmek hoş ve onurlu.
Asil Horace tarafından söylenmiştir.
Hepiniz bu sözleri yazılarınızda güzelce anlattınız.
Görevimi yerine getirirsem çok mutlu olurum.
Cephede kahraman gibi ölmeye!
Wiedemann.
Evet!
Oturun!
Brecht!
Kalk!
Bunu oku!
Orası!
Anavatan için ölmenin hoş ve onurlu olduğunu söylemek...
.. sadece propaganda olarak görülebilir.
Yatakta ya da savaş alanında olsanızda, ölmek her zaman zordur.
Özellikle bu genç erkekler için söz konusu olduğunda...
Bu eski püskü, matertyalist bir insan anlayışı.
Hiç ideal değil.
O bir çok insanın düşündüğünü söyledi.
Devam et.
Bir çoğu düşünsede, o söyledi.
Çünkü bir çok insan bunu düşünmedi. Düşünseler bile söylemediler.
- Sadece aptallar karanlık kapı... - Seni duyamıyorum.
Sadece aptallar karanlık kapıdan atlamak için boşuna diyebilir.
Ve sadece yakında ölmeyeceklerini düşündükleri sürece!
Kes sesini!
Bu sınıf arkadaşlarının ölümleriyle alay etmek!
Hayatını bununla mahvettin.
Okul toplantısı, bu okulda kalabilecekmisin karar verecek!
Brecht, sen bir hayal kırıklığısın.
Tanrı yardımcın olsun.
Seni kovmak istiyorlar.
Annene hastalanmaya başladığı için söyleyemem!
Eugen, ne düşünüyorsun?
- Ulu Tanrım! - Bu doğru.
Tecum phillipos et celerem fugam.
- Horace kaçtı. - Düşündüğün her şeyi söyleyemezsin!
Bunu babana sen söyle!
Biri gerçeği söylemeli mi?
Ne biliyorsun?
Savaşla ilgili farklı gerçekler yazdın.
Biz Almanlar onurumuzu ve özgürlüğümüzü korumak zorundayız.
Bu her türlü fedakarlığa değer!
Gazeteler yazdı.
Gurur duydum.
Yeni gerçeklerin ne anlama geldiğini biliyor musun?
A seviyesi yok ya da tıp çalışması.
Bağışıklık yok.
A sertifika yok, çünkü...
kalbim yüzünden seçilmeyeceğim.
Hayır, okuldan kovulduğunda hazırlanacaksın.
Sonunda cephe hattında olacaksın.
Orada istisna olmayacak.
Birileri görevlerini yerine getiriyor. Ya sen?
Sen ne yapıyorsun?
Yazıyorum.
Evet, yazıyorsun.
Hepimizden daha iyi yazıyor ve hissediyorsun.
Bir şair.
Bundan ne çıkacak?
Ünlü olmak istiyorum.
Dünyaya nasıl olduğunu göstereceğim. Gerçekte nasıl olduğunu.
Goethe ve Schiller altında senin için bir yer bıraktı.
Evet, ben sıradakiyim.
Sıradaki ben olacağım. Bir gün orada duracağım.
- Ona inandınız mı? - Kesinlikle.
Her zaman şöyle dedi : Ben son Alman şairiyim.
Son Alman dehası.
Dinleyin, millet!
Bu daha yeni geçen bir hikaye.
Size dürüstçe söylüyorum.
Bu kitaptan bir çıkaralım.
Tiyatro böyle olmalı.
Oyun bir şarkıcıyla başlar.
Bir palyaço yorum yapar.
Hamlet'i izleyin. Harika bir hata yapacak.
Nakavt olacak.
Şişko adama bakın. Yüz kilo ve bir güvercin gibi uçuyor.
Eteğe bakın, orada sevişiyorlar.
Lunapark insanları değiştiriyor.
A seviyesini yapabildiğin için mutlu ol.
Sadece yüksel.
Savaşın kafası karışan genç bir adamın eylemi olduğunu söylediler.
Diğerleri bu yüzden tımarhaneye gitti.
İhtiyacım var.
- Siz misiniz? - Bayan Röcker!
- Brecht ailesine geri mi döndünüz? - Bayan Brecht kötü durumda!
Artık evle ilgilenmiyor.
Bay Neher!
Eugen uzun zamandır sizden haber alamadı.
Cepheden!
Neredeydiniz?
- Bayan Brecht... - Yakınımda oturun.
Eugen, sonbaharda tıpla ilgilenecek.
Münih'de.
Erkek kardeşimin orduya yazılması gerekmeyecek.
Umarım gelecek yıl beni seçerler.
Nasılsın?
Güneşte...
bazı güçler geri döner.
Bu acıya karşı...
.. yardımcı olur.
Ben hayatta daha çok misafirim.
Şuna bak!
Ölülerden dirildi!
- Miss Röcker... - Ve babam mı?
- Sanırım bir şeyler oluyor! - Olabilir.
- Doktorlar beni kontrol etti. - Yani?
- EHİU. - Etkin hizmet için uygun.
Kelimelerin bir kombinasyonu.
- Yürüme emri ne diyorsa! - Cenazene gelmeyeceğim.
- Kaderin istediği buysa... - Kader mi?
Cas, savaş, kan banyosu büyük bir yalan.
Tüm hayatın bir yalan olduğunu düşünüyorum.
Geçenlerde bir örümcek gördüm.
Ağını bir taraftan diğerine atıyor.
Yukarı ve aşağı tırmanıyor.
Çok güzeldi.
Bu ipliği vücudunda nasıl taşıyor.
Her yere götürebiliyor.
Cas!
- Dinle! Sen hala varsın! - Hayır!
Ben ölü bir tuğlayım.
Bir siperdeydim ve bariyerlerin arasında kaldım.
- Canlı gömüldün. - Hareket edemedim.
Karanlıktı. Kaç gün ve gece kaldığımı unuttum...
Ve öldüğünde, solucanlar gelir.
Önce fareler gelir.
Lech'de güneşin altında yatıyoruz.
Suda yüz.
Aç ve çıplak gökyüzüne bak.
Akşamları. Mor ötesi (Ultraviolet)
Podsnappery yatakta ve horluyor.
Ya Paula? Onunla işler nasıl?
Meraklı papaz! Korkunç!
Paula'nın yakında itirafta bulunması gerekecek.
Bir gölgede şişman kalçalar olduğunda...
Onu yeşil çimlere atıyorum.
Ben etek ve pantolon giyerim.
Onu sevdiğim kadar güneşli!
Orospu ısırdığında çoşkuyu...
Yeşil çimlere siliyorum.
Ağız, ısır, şapırtı ve burun...
temizle, bunu seviyorum!
Bu korkunç.
Ne korkunç?
Geri dönmem gerekiyor.
Ve sen de!
Bert bir tıp öğrencisi olarak muaf tutuldu.
Neher, planlarımız var!
Unutma seni bir daha çıkarmayacaklar.
Üç, dört!
Eğer gövde güzel olanı yapıyorsa...
ateşli ve fazlasını...
Ona elimi veriyor ve gülümsüyorum...
kibarca onu sevdiğim gibi!
Sahte Tanrı (Baal) tavan arasında yaşıyor.
Şimdi Sophie'yi içeri sokuyor, onu sokaktan çalmış gibi, anladın mı?
Sophie nefes nefese!
Baal diyor ki :
Düzgün nefes alamıyor musun?
Sophie: neyin yanlış olduğunu bilmiyorum.
O duvara yaslandı. Baal : ne olduğunu biliyorum, bahar geldi!
Hava kararıyor ve sen bana kokuyorsun.
- Hayvanlarla olduğu gibi! - Hayvanlar mı?
Bu tüm insanların önünde tiyatroda mı söylenecek?
Evet!
Baal kapıyı kapattı ve yürüdü Sophie'ye sarıldı.
Sophie nefes nefese kaldı.
Beni rahat bırak! Çok çirkinsin!
Öyle çirkin ki, onu şok ediyor.
Baal : Ama...
bu önemli değil.
Baal, Sophie'yi öper.
Sophie : Yapma! Yapma!
Kimsenin görmediğini biliyor musun...
Hiçbir zaman olduğum yerde olmadım!
Baal Sophie'yi yatağa götürür.
Otururlar.
Baal :
Beni sevmek zorundasın! Seni bunun için seçtim!
Eve gitmeliyim.
- Evde beni bekliyorlar. - Evet, gitmek zorundasın.
Eğer yine kırlara gönderirlerse...
- Toplamaya mı? - Evet, demek istediğim bu!
O zaman ne olacak?
Münih'de bir odası vardı. Ben Schwabing'de sanıyordum.
Odasına gelmemi söyledi.
Konferansa katılmak için üniversiteye gitmesi gerekiyordu ve beni yemeğe götürdü.
Sevgili Cas!
Acı tatlı olayı bir ishale dönüşüyor.
Sen bunu okuyana kadar bitmiş olmalı.
O istediği gibi görünüyor.
Belki, tanrı ve ben ona yardım edebiliriz.
Bidi?
Hayır, Bidi! Yapma!
Hayır!
Sonra yemek yemeye gittik. Ve yaban mersinli tatlı yedik.
Dişler ve dudaklar mavi oldu.
Vebi gördü ve güldü. Tüm insanların önünde beni öptü, çünkü çok seviyordu.
Utandım ama o bundan hoşlandı.
Öyleydi.
O günden sonra suçlu bir vicdandan kurtulamadım.
Öte yandan, Brecht'e daha fazla bağlandım.
Şimdi en iyi zamanlarımız başladı.
Sevgili Cas, artık tamamen acı tatlı var.
Onun resmini yapmalısın. O adet görmedi.
Tabi ki bende fazla dikkatli değildim.
Bu eğlenceye zarar verirdi.
Ben tarot oyuncusu değilim.
Baskın çıkamam!
Geri dön!
Döneceğim.
Savaşmak istiyorum.
Savaş size gelmeyecek. Yani Almanya'ya!
Dikkatlı ol!
Ve güvenle dön!
Eğitmenlerim alaydaki en iyi asker olduğumu söylüyor.
İyi bir asker tehlikeyi sezer.
Olması gerekenler...
Bu mektup annem için, diğeri senin için.
Her şey için teşekkürler.
Dikkatli ol!
Size yazacağım.
Onun için korkuyorum.
Kahraman sevinci içinde yüzüyor.
Böyle konuşmandan hoşlanmıyorum.
Düşman henüz Alman topraklarında değil.
Bu onurlu bir barış için.
Onur, görev ve anavatan.
Ya sonra? Bir kahramanın ölümü.
Bu senin bakış şeklin...
Kemer bile takmıyorsun.
Kaybettim.
Ya bu ayakkabılar?
Ben sadece paraşütçü doktorum.
İnsanları sosyal hastalıklarıyla beslerim.
Onların farklı bir savaş alanından yaraları var.
Ve dördüncü baharda da savaş barışa bakmadığında...
asker için sonuç, bir kahramanın ölümüydü.
Doktorlar mezarlığa gittiler.
Şehit askeri gömdüler!
Bir veda ile!
Fahişe, köpek ve din adamıyla!
Ve bunların ortasında şehit asker vardı.
Sarhoş bir maymun gibi.
Yıldızlar her zaman orada değildir.
Bir şafak gelecek.
Ancak asker öğrendi, kahramanın ölümünü kabul etmeyi.
Cephede iki milyondan fazla asker öldü.
İki milyondan fazlası sakat kaldı.
Ve 426,000 insan Almanya'da açlıktan öldü.
Savaş kaybedildi.
Çağın dönüşü!
Kasım 1918'de İmparatorluk bir devrimle çöktü.
Devrimciler arasındaki radikal sol...
kapitalist sosyal sınıfın yıkılmasını istedi.
Sosyal demokratlar başkanlığındaki genç cumhuriyet yardım için orduya başvurdu.
Berlin'in gazeteciler semtinde silahlı kuvvetler Spartacus ile savaşıyor.
Ne var? Konuş!
- Gitmek zorundayım. - Gitmek mi?
Çocuğumuz, ben...
O burada doğmamalı.
Sormadım. Aniden ayrılmak zorunda olan biriydim.
Otobüs günde sadece bir sefer yapıyor.
Evet, biri gerçekten buraya sıkışmış.
Augsburg'da görünmemeliyim.
Utanç!
Ya çocuk?
Koruyucu aile bulacağız, belki bir yıl sonra dönebilirim.
Çocuk henüz ortada yoktu, o her dört haftada bir geldi.
Yan odada uyudu.
Yanına gittim ve aklı başında değil gibiydi.
- Ne oldu? Sorun nedir? - Kalbim!
Korkmuştu.
Kişi kalbine bir şey olunca korkuyor.
Çok korkmuştu. Soğuk kompres yaptım.
İyileşeceğini söyledi. Ver gerçekten iyileşti.
Yavaş yavaş sakinleşti.
Bir gün çekmeceyi açacağım, orada yeterince para olacak.
Bunu gerçekten düşündüm, çünkü böyle bir şey görmedim.
Sakin ol! Sakin ol!
Her şey yolunda.
Feuchtwanger! Feuchtwanger!
O, Spartacus'ümü okuyor.
Münih'te ünlü biri.
Eğer özel tiyatroya önerdiyse...
Eveti eğer özel tiyatroya önerdiyse...
Caspar Neher'ın günlüğü. Mart 1919
Bugün, Bert'le birlikteydim, ve mutlu oldum.
Bert'in bir dahi olduğuna karar verdik. Ben de öyleyim!
Biz dehamıza inanıyoruz.
Öğrenciler Brecht ve Neher Augsburg ve Munih arasında gidip geliyor.
Duygusallıkla MÜnih'de bir konsey cumhutiyeti başlatan devrimi görüyorlar.
Bir çok sanatçının hayali.
Komünistler iktidarı ele geçirdiğinde, ordu içeri girer.
Brecht ve Neher gönüllü birliklerce desteklenen ...
orduyu görüyor, konsey cumhuriyeti kanlı bir şekilde savaşıyor.
Brecht'in kardeşi Walter, gönüllülerin birliğine katıldı.
Walter, artık hayatını riske atmana gerek yok!
Spartacus öldü.
Hayatını asla riske atmazsın.
Hayır! Olmaz!
Özellikle de gönüllüler birliği için!
Öğrencine güvenli dairene git.
Dün burada bir muhafızı bıçakladılar.
Yoldaşlar oldukça sinirli!
Dışarı!
Theresienwiese'de, düşman cesetleri bir kaç sıradaydı.
Çabucak öldürüldüler.
Bazılarımız cesetlerin yanına gidip, onları utandırmamız gerekti.
Toplu mezar, kan, dışkı ve idrara bulanmış cesetleri bekliyordu.
Walter Brecht 1984'de bana bundan söz etti.
Ölüm saatindeki bozulmayı nasıl yaşadı?
İnaılmaz bir küstahlık küfür oldu.
O zaman bunu anladım.
Bunca zaman sonra farklı anladığımı söylemem yalan olurdu.
Kendilerinin iyi hissetmesi için...
acı çeken başkalarını umursamamak.
İşte böyleydi.
20 kışı onu tehdit etmişti.
Onun acıları kalabalıklardı.
Ölüm ondan utanıyordu.
İşe gittim.
Saat 07:00 da hendeğin yanına oturdu.
Bana annesinin ölümü için şiir yazması gerektiğini söyledi.
Neden önemli olanı söylemiyoruz?
Basit sözlerdi.
Dişlerin hemen ardında.
Güldüğümüzde düştüler ve boğazlarımızda onu boğduk.
- Onu hiç ağlarken gördün mü? -Hayır! Hayır!
Brecht'in ağlayabileceğini hayal bile edemezsiniz.
Hayır. Edemem!
Not Defteri 1921. Kapak
Dayanıklılık!
O alayla gülerdi.
Ama o..
bunu hayal bile edemiyorum.
Aşk bir çingene gibidir.
Hak, hukuk ya da güç istemiyor.
Beni sevmiyorsan, alevlerin içindeyim.
Ve aşık olduğumda dikkatli ol.
Beni sevmiyorsan, aşkım içimde sıcacık yanar.
Gardrobuma geldi ve bana iltifat etti.
Konuştu da konuştu.
Onu ele geçirdiğimi hissettim.
Sonra Augsburg'da yürüyüşe çıktık.
Konuştu da konuştu.
Veda hediyesi için teşekkürler.
Oyunun hakkında tiyatronun müdürüyle konuşacağım.
Ancak "Spartacus" ismi yanlış bir siyasi eğilim veriyor.
Savaş sonrası bir asker kendi tarafını tutar.
Geniş, sivil yatak gibi.
Ama sadece politik olarak gündeme gelmediği için.
Marta'nın iyi bir önerisi var.
Gece davulları.
- Benim tarafımdan olabilir. - Bunu seçeceğiz.
İyi geceler.
Dr. Feuchtwanger!
Sizinle tanışmak büyük bir zevk.
- O bir köpek. - O herkesi ve her şeyi istiyor.
Bir yönetici.
Kendi yolunda.
Bu gerçek mi?
Yaşamak buna değer.
Evet!
Gösterip vermeyen Bayan Feuchtwanger'le dans ettin.
Çok duygusal olarak.
Ama sonra ondan kaçtım.
Bana geldin.
Ve dans ettik.
Yanak...
yanağa.
Duygusal olarak.
Neden gece yarısından önce ayrılmak istedin?
Çünkü şimdi benim doğum günüm.
Tebrikler.
Artık 23 yaşındayın.
Ben biraz daha büyüğüm.
Manevi konuşan bir Methuselah'ım. (çok yaşlı adam)
Bütün kütüphaneler orada.
Ve şimdi bazı oyunlar sahnelenecek.
Gece davulları!
Sonra, Baal (sahte tanrı)
Ve ondan önce :
İncil!
Erken bir iş.
Erken bir iş mi? Sen 23 yaşındasın.
15 yaşındayken yazdım.
Daha sonra Gargei olacak.
Ve...
yaz senfonim.
Kürkü nereden aldın?
Bugünlerde bir şarkıcı buna ihtiyaç duyuyor.
Kürk korur.
Bir yere bırak!
Tuhaf bir dans tarzın var.
Tuhaf!
Daha çok ritmik adım atmak gibi.
Bu sürüngen senden ne istiyor?
Kaygan kurbağa parmaklarıyla sana dokunması hoşuma gitmiyor.
Ona artık yapamayacağımı söyledim. Artık istemiyorum.
Peki? Ne dedi?
Beni sevdiğini.
Onunla olursam benim için her şeyi yapar.
Onu koklayabilirim.
Kadavra kokusuyla sana yaklaşmış!
- Peki seni nasıl kandırıyor? - O öyle değil!
- İstersem beni yanlız bırakır. - Ona benim olduğunu söyle!
- Biliyor. - Yani?
Ağladı.
Islak mendilli Machiavelli!
Ondan daha fazla para talep etmeyeceksin!
Artık evine kabul etmeyecek ve asla yatağına almayacaksın.
Olmaz!
- Bundan hoşlanmıyorum! - Ona tiyatroyu yasaklayamam!
Öyle değil!
- Ama ona şarkı söyleyişin... - Ben Karmen'im!
Evet, aynı zamanda Mar...
Hamileyim.
- Kimden? - Kimden mi? Senden!
Ama endişelenme! Recht ile evleneceğim.
Günlüğü, 21 Mart 1921 :
Zaten çiftçilerle büyüyen bir çocuğum var.
Şişman olacak ve beni lanetleyecek.
Ama şimdi benim için savaşan doğmamış!
Evlenemem.
Serbest kalmaya ihtiyacım var. Yalnız uyu. Acımasız ol.
Ben bir çingeneyim.
Farklı birine ihtiyacım var.
Beni tutan ve kaçmamı engelleyen birine!
Filmleri şimdi yazacağım.
Ve sana öncülük edecek.
Benden hala hoşlanıyor musun?
Aptal dadı keçi! Her gün seni düşünüyorum.
21 yaşında evlenebiliriz.
Paraya ihtiyacımız var.
Çocuğu da alabiliriz.
Hadi, devam edelim.
At!
İşte!
Yol işçisi ve karısının yaşadığı yer nasıl,...
onun için uygun mu?
Onlar iyi insanlar.
Frank Banholzer, Kimratshofen'de uzun yıllar kaldı.
Orada okula gitti.
Yaşlı yol işçisi ve karısı onun için ödeme almıştı.
Ailesi onu nadiren ziyaret etti.
Marianne'den sizin için.
Recht ile evleneceğim..
Anladınız mı?
Çokı kanaması vardı.
Ameliyat olması gerekiyordu. Ve çocuk öldü.
Bayan Recht mi?
- Buradaki adın mı? - Hayır, beni buraya o getirdi.
Şimdi özgürsün.
Wiesbaden'deki işine dönebilirsin.
Hiçbir şey kariyerini engelleyemez!
Neden bana işkence yapıyorsun? Çocuğumu yeni kaybettim.
Çocuğum, ki sen ona ihanet ettin.
İlk kanamadan sonra bana kürtaj önerdin.
Sen ve senin tıp öğrencin Müllereisert.
Ondan kurtulmak istemedim.
Saklamak istedim.
Bak, Marianne!
Bu, Frank.
Oğlum.
Kimratshofen'de Paula ile onu ziyaret ettim.
Zeki, hoş bir çocuk.
Ona acımasızca Frank'ın resimlerini gösterdim.
Yüksek sesle ağladı.
İnsanı boğabilirim.
Fahişenin çocuğu olmayacak. Çocuğum, kalbi saf olmadığından onu terketti.
Benim dışımda!
Dışımda! Dışımda!
Şimdi onu fahişe olarak kullanmak ve diğerlerine atmak...
Artık benim değilsin.
Marianne'in hikayesi söz konusu olduğunda kişi ağır biçimde tartılmalı :
Yarı Yahudi bir işadamı, opera şarkıcısı bir kadın ve genç bir yazar.
İşadamı onun ruhunu istiyor.
yazar onun bedenini istiyor.
Bi ile deniz seyahati yapıyorum.
Teknede güneşleniyoruz. İnanılmaz görünüyor.
İnce ve hassas.
- Ona nasıl yüzüleceğini öğrettim. - O bana yüzme mi öğretti?
O bir yalancı. Bir yalancı.
Yüzebiliyordum. Öğrenmiştim.
Yüzmeyi öğrendiğimde 13 yaşındaydım. Belki de 12.
Kabinde oturuyoruz. Çıplak.
O saf ve doğaldı.
Her şeyde inanılmaz bir zerafet ve saygınlık vardı.
Ben konuşurken erkek gibi göründüğümü söyledi.
Yatakta çocukça ve arsız, elinden gelenin en iyisini yapıyor.
Onu çok seviyorum.
Orada bir sürü şiirsel fantezisi vardı.
Bi ile denizin diğer tarafındaydın ve şimdi Marianne ile olmak için döndün.
Kimsenin gitmesine izin veremezsin.
O beni seviyor. Ve Recht onu kırdı.
Cinsel olarak onu tatmin edemez.
- Sana böyle şeyler mi anlattı? - Evet. "Beni sen tatmin edebilirsin"dedi.
Bunun için çok güzel sözleri var.
- Teşekkürler, Ma. - Domuz!
- Biraz daha saygılı! - Yetenekli domuz!
Timbuktu ve bir çocuk istiyorum.
Ve kapısı olmayan bir ev.
Yatakta tek başıma ve bir kadınla yalnız olmak istiyorum.
Aynı anda mı?
Evet, sorun bu.
Ve aynı zamanda ağaçtan meyveleri ve odunlarını istiyorum.
Balta kullanmak istemiyorum.
Ama penceremin önünde, ağacın çiçekleri, meyveleri ve yaprakları olmalı.
Başka bir şey?
Evet!
- Gübrelemek için bir hizmetçi. - Her şeyi istiyor.
Her şeyi!
Peki neden?
Çünkü sadece bir kere varım.
Peki hizmetçi kim?
- Her zaman diğerleri. - Her zaman diğerleri.
Bu aşk ucuz roman!
Büyük duygular!
Uzun geceler boyunca ağladım.
Acılarımdan daha aşağılığım.
Keşke beni kandırdığını ..
bu kadar çabuk öğrenmeseydim!
Senin için her şeyi yapardım!
Ve yine de beni hiç sevmedin!
Marianne Zoff'un notu, 1921:
Harika bir adamın yalan söylemesine izin verilir.
Her zaman yalan söyle! Neden olmasın?
Neyse, eğer çok iyi yalan söylersen kendin de inanırsın, bu bir sanat.
Peki yazlar sıcak oldupunda ne olabilir? Gerçekten sıcak!
Brecht yapabilir. Bert Brecht her şeyi yapabilir!
Eylül ayında o gün, bir erik ağacı altında, mavi bir ayın ışığında...
Yakaladım sessiz, solgun aşkı.
Sanki kollarımda güzel bir rüyaydı.
Ve üstümüzde uzun zamandır izlediğim bir bulut var.
Beyaz...
Bronnen, nihayet buradasın.
Gördüm!
Daha önce hiç insan görmemiştim.
Sonra ne olacaksa, hiç bitmeyecek sandım.
Hemen kavradım.
Bu küçük sade insanda, zamanımızın kalbi atıyor.
O zamandan bu yana bir çok ay geçti.
Erik ağacı gitmiş gibi görünüyor.
Sen aşka ne oldu diye soruyorsun?
Sadece bir dileğim vardı.
Öğrencilerin duyguları. Aşk! Dünyadaki en büyük aşkı...
arkadaşım yapıyor.
Ne demek istediğini biliyorum!
Ancak onun yüzünü? Hatırlamıyorum!
Ve sordu: "Aşk! Dünyadaki aşkı arkadaşım yapıyor".
Biraz empati ve tiyatro.
Ama bazı hisler içinde oluşmuş olmalı.
Evet, ikisi de çok farklı insanlardı.
Ama bazı nedenlerden dolayı birbirlerini çekerler.
- Arnolt. - Bertolt.
Sonda tek T ile mi?
Evet, sanırım.
- Ben bir sermaye hayranıyım! - Her şeyin mi?
Evet. Her zaman!
Brech'in "Baal"'i ve babamın "Baba Katili" oyunu hazırdı.
Her ikisi de yükselişe geçti.
Fakirlerdi ve kendilerini nası stilize edeceklerini biliyorlardı.
- Brecht uzun deri ceketiyle... - Bronnen, Kuzey Okyanusunun efendisi!
- ve babam beyaz takımelbiseyle... - Brecht, Güney Okyanusu efendisi!
ya da bir general!
O kadar harikaydı.
İkisi asfatın üzerindeki kovboylar gibiydi.
Otobüs için yeterli paraları olmadından Berlin sokaklarında yürüdüler.
Bütün gece yürüdüler. Bir galadan diğerine!
Brecht herzaman birisini bir yerlerden tanıyordu.
Arayan birileri ya da bir oyuncu olsun, birileri onları guruplara sokuyordu.
Ödeme yapmadan izleyebiliyorlardı.
Berlin'de, Brecht Bronnen'in oyununu sahnelemekte başarısız oldu.
İlk galası, Münih'te özel bir tiyatroda yapıldı.
Paula harika görünüyor!
Oyunu onun için yazdım.
Gecenin Davulları.
İlk galan, ününüz büyüyor.
Oyunumuzu gerçekleştirdiği için Feuchtwanger'e teşekkür ediyorum.
Şuraya bak! Karısının yanında!
Bu Jhering, Berlin Menkul Kıymetler kurye eleştirmeni.
- Karar verecek mi? - Evet.
Berlin'in yarından itibaren adımı heceyebilmesi mimkün mü? Evet.
Spartacus mü?
Ya da aşkın gücü mü?
Gazete Mahallesindeki kan banyosu mu, ya da her insan kendi derisinde en iyisi mi?
Gayda boruları.
Gazete mahallesinde insanlar ölüyor.
Evler üzerlerine yıkılıyor! Sabah geliyorlar!
Asfaltta boğulmuş kediler gibiler.
Ben bir domuzun ve domuz eve gider.
Yeni bir t-shirt giyeceğim.
Hala hayattayım!
Çığlıklar yarın sabaha kadar sürecek.
Ama yarın sabah yatağımda olacağım. Üreme alanı.
Bu yüzden ölmem!
Siz vurguncular, o kadar romantik görünmüyorsunuz!
Siz kana susamış katiller!
İşte yatak geliyor.
Büyük beyaz yatak.
Gel!
İnanılmaz.
Evet, pekala.
24 yaşındaki Bert Brecht...
gece boyunca Almanya!nın edebi yüzünü değiştirdi.
Brecht ile günümüzde, yeni bir ton, yeni bir melodi yeni bir vizyon.
Hayır, gelmedim! Sadece "bizim zamanımız"!
Sansasyonel bir edebiyat galası.
Bert Brecht'in oyunu...
"Gecenin Davulları" nını olağanüstü başarısı güçlü olanın her zaman zorlandığının işaretiydi.
Münih'deki kayıt memurlarına. Acil!
Eugen Bertolt Brecht ve Bayan Marianne Zoff'un evlilik yasakları kısaltıldı.
Böylece onların evlilikleri...
3 ya da 4 Kasım 1922 tarihinde gerçekleşebilir.
Nedeni : Gelin beş aylık hamile.
Doktorun belgesi ektedir.
Ve "Gecenin Davulları" adlı oyunuyla ünlenen damat ve oyun yazarı Bertolt...
Brecht, Berlin'deki gala için Münih'den ayrılmak zorunda kaldı.
Daha sonra tüm galalara katılmak için bütün Almanya'yı dolaşacak.
Profesyonel girişimler ve yüksek maliyetler olmadan hızlı bir şekilde dönüş yapamaz!
Bu sefer Berlin'de ne kadar kalmak istiyorsun?
Münih'te evlendim.
Bagajını açma!
- Üzgünüm ama bu gece odama ihtiyacım var! - Bir bayan mı?
Ya ben, Arnolt?
Helene Weigel'i tanıyorsun. - Üstün yetenekli!
Halen Jessner ile Eyalet tiyatrosunda görev yapılır.
Harika olmak istiyor!
Caddenin diğer tarafında yaşıyor. Spichernstreet 16.
Hemen çatının altında.
- Yapabileceğimi düşünüyorsun... - Evet.
Pişmiş tatlılarıyla ünlü.
Viyana mutfağı.
Bir gece için mi?
Bir gece için!
Brecht.
Gördüm.
- Bu gece için yatağım var mı? - Kim söyledi?
Bronner.
İçeri gir.
Güzel bir daireniz var.
- Beğendin mi? - Bir atölye!
Ve tüm şehir pencerenin önünde.
Tiyatrolar, sinemalar, yayınevleri, gazeteler ve barlar!
Bütün dostlar ve düşmanlar.
Berlin'in tamamını hemen fethetmek istiyor musun?
- Buradan geçmek istiyorsan.. - Demirden yapılmış, dirsekler lazım!
Viyana usulü pişmiş tatlı.
Uyumak ya da yemek için bir yer mi arıyorsun?
- Her ikisi de. - Anladım.
Brecht sadece yaratıcı değil, zevkli ve eğlenceli...
ama aynı zamanda bir çocuğun ruhuna sahipti.
İstemeden, görünüşü, duygu ve dokunuşuyla kendine çekerdi.
Gördüğü ve duyduğu şeyleri isterdi.
Uyumak için yumuşak bir yer istiyorsan bana yardım etmelisin.
Yatağın orada daha iyi olacağını mı düşünüyorsun?
- Benimki mi? - Evet.
Söyleyebileceğim tek şey :
İyi uykular, efendim.
Soğuk!
Hayır!
Böyle bir gecede tek battaniye yetmez!
Hayır!
Eylül ayında bir gün, erik ağaçı altında, mavi bir ayın ışığında...
Yakaladım sessiz, solgun aşkı.
Sanki kollarımda güzel bir rüyaydı.
Ve üzerimizde uzun bir zamandır izlediğim bir bulut vardı.
Çok beyaz ve çok uzaktaydı.
Ve baktığımda...
.. gitmişti.
Bu şekilde duracak.
Olduğu haliyle mi kalacak?
Daima bir hediye.
Haraç yok.
Paula Banholzer 1924'te tüccar Hermann Gross ile evlendi.
Brecht'in oğlunu yanına almamalıydı.
Annem babamın ailesi tarafından reddedildi.
Utanç işareti ile lekelendi.
O zamanlar Almanya'da komünist olarak görülen Brecht'in gayri resmi çocuğu.
Siz daha iyisini biliyorsunuz.
Ve annemde bu adamla yedi yıllık bir ilişki yaşadı.
Bu anneme karşı bir tavırdı.
Brecht'in oğlu, Frank Banholzer, Hitler'in Wehrmacht'ında bir asker olarak görev yaptı.
Doğu cephesinde bir sinemada öldürüldü.
Partizanlar binayı havaya uçurdu.
Teşekkürler.
Artık müziğini yeni nerkezinde deneyebilirsin.
Bir şeyler yemek istersen bana gel.
Konut ofisini nasıl ikna ettin?
Bilmeni isterim ki, ben bir oyuncuyum.
Zavallı yetkili...
hamile bir kadının bu merdivenlerden çıkmasının mümkün olmadığına ikna oldu.
Helli, harikasın.
- İlgilendiğin yol... - Evet, faydalı bir insanım.
Özel biri.
Senin gibi başka biri yok.
Birinden artık kurtulamıyor musun?
Yapamam ve artık istemiyorum.
Özellikle şimdi.
Gözlerin için bir şölen olacak.
Baba gibi.
Madam!
İkimizde özellikle senden çok memnunuz!
Her zaman bir hediye.
Haraç değil.
Bu şekilde kalacaktır.
Pekala, dik merdivenlere dikkat et.
Gerçekten çıkmak o kadar basit değil.
Merhaba, beni aradınız. Sekretere mi ihtiyacınız var?
Evet. Bayan Hauptmann, Bayan Weigel.
Eski kiracıydım.
Buyrun.
Gelin!
Peki...
- İngilizce biliyor musunuz? - Ben bir öğretmendim.
Yani bana öğretebilirsiniz? - Eğer isterseniz, gerçekten mi?
Başka bir sorum daha var.
- Daktilo yazabilir misiniz? - On parmakla.
Çok iyi.
Buna ihtiyacın olacak.
Kiepenheuer arka tarafımda.
Onunla konuşacağım. Sekreterim olarak size ödeyecek.
Sence olacak mı? - Evet.
Peki...
Ama...
Elisabeth dışarda çalışmıyor.
Sizi başka nasıl arayabilirim?
Bess! Annem New York'da yetişti.
Bess!
Bu uyar.
Ve sen bana uyarsın.
Harika.
Ve tanıştık, ilk yıl orada kimsenin olmadığını biliyorum.
Feuchtwanger geldi, ama o Berlin'i evcilleştirmekle meşguldü.
Brecht ve ben çok sohbet ettik.
Bu günlerde ne tür bir ortağım olduğunu hayal bile edemiyorum.
Marmorhaus'da yeni Chaplin'i gösteriyorlar.
Ve işte burada, sizin için Kipling şiirlerini tercüme ettim.
Çok iyi.
- Samson Körner nasıl? - Bize hayatını anlatacak.
Çok iyi. Sen stenografi ben de biyografi yapacağım.
İlginç bir hikaye olabilir.
Kortner savaştan önce Sportpalast'ta okumalı.
Gazeteler buna bayılıyor.
Steyer firması bir yarışma yapacak.
Kazanan yeni bir araba alacak.
Kendi araban olmadan Berlin'de ne yaparsın?
Bess!
Reklam vereceğiz!
Şarkı söyleyen Steyr arabaları!
Sizi sallamadan ulaştırıyoruz.
Suyun içinde yattığını düşünüyorsun.
Bizi sürün!
Gözleriyle elimi takip ediyor. İnanılmaz!
Babası gibi.
Kardeşi Walter bizi ziyaret etti.
"Bayan Weigel" demek zorunda kaldı.
Kimse ona Stefan'ın amcası olduğunu söylemedi.
Ya Marianne?
Kadının hiçbir fikri yok!
Aile işletmesi söz konusu olduğunda çok gizli...
Bana doğruyu söyle! Weigel ile neyin var!
- Bunu kim söyledi? - Bana öyle söylendi!
Bunlar yalan.
Bir çocuğunuz olduğu da yalan mı?
Ve her zaman ona öğle yemeğine gittiğin?
Peki yeni çocuğa alıştın mı?
Marianne, yanılıyorsun, Weigel ve ben anlaşamıyoruz bile!
Sonunda onunla evleneceksin!
Marianne! Seninle evlendim ve sadece tek çocuğum var.
Ve o bizim Hanne. Anladın mı?
Ama başka bir erkekle gidersen biter!
Gerçekten bu komedyen Theo Lingen ile eyalette seyahat etmek istiyor musun?
Aramızda savaş olacak!
Durum : Korkunç!
Ben buradayım, orada tabanca var.
Son olarak, Valerian'ı bana ver!
Nissen, iyi bir adam ama arayanları vuracak : Bu cinayete teşebbüs.
Hemen çalışır. Sakinleşir.
22 Kasım 1927.
Brecht, Marianne'den boşandı. Mahkeme şöyle dedi :
Tanıklar ifade vermeyi reddettiği için, davacının aktör Theodor Lingen ile...
davalının aktris Helene Weigel ile ..
.. ilişkiye girdiği kesinleşmiştir.
Brecht'in girişimiyle Marianne'in zina yapmada başarısız olduğuna karar verildi.
Brecht!
Nihayet seni buldum. Benim adım, Aufricht.
Schiffbauerdamm'ı devraldım..
- Tiyatro salonun mu var? - Evet.
- Tebrikler. - Teşekkürler.
Ama küçük bir sorunum var.
Açmak için bir oyunum yok!
- Bir bira, lütfen. - Tabi.
Teşekkürler.
Joe Fleischhacker. Bu sizin oyununuz.
Amerika'da gerçekleşti. Chicago'nun buğday stoğunda.
Dünyanın ekmeğiyle spekülasyon yapacağız.
Kapitalizmin suçları! - Buğday stoğunu bilmiyorum!
Hırsızlık! Fakirlerin sömürülmesi.
Bakı, Aufrecht, bu ücret hırsızlığı gibi.
İşadamları, işçilerin yarattığı karı alır.
Başka bir şey düşündüm.
Diğerlerinden kaynaklanan ilk suç.
Eğlenceli bir şeye ihtiyacım var.
Üzerinde çalıştığım ufak bir çalışma olabilir.
Eğlenmek üzerine çaışıyorum, anlıyor musunuz?
Dilencilerin Operası.
Yanında ne tür bir kitap var?
John Gay'in Dilenciler Operası.
Dilenciler için bir opera mı?
Kesinlikle, dilenciler için bir opera!
Dilenciler Operası mı?
Oyun 200 yaşında. Yine de Londra'da sansasyonel bir başarısı var.
Yanlış nefes alıyorsun. Dr. Schmitt sana anlattı!
Artık nefes vermek gerekiyor.
Oyunun konusu nedir?
Kişiler! Fahişeler, dilenciler, hırsızlar ve onları savunan bir avukat.
Her şey para hakkında mı? - Yalanlar ve dolandırıcılık.
Çok güzel.
Ne hakkında?
Peachum, Londra'da bir dilenci imparatorluğunda başlar.
Sokakta bulduğu her şeyi alır.
Dilencilerin serbest meslek ustaları, yetenekli olanlardır.
Organizasyon onlara şehirdeki yerleri ayarlar.
Onlara kamuflaj ve kostümler sağlar.
Onlar bir şirketin çalışanlarıdır.
Şirketin kaynakları var ve onları sömürüyor!
İlginç bir karakter var.
Kuşkusuz bir MacHeath.
Güzel kadın ve fahişelere meyilli bir haydut!
O bir biri ardına, ikincisi, üçüncüsü ile yatıyor ve aldatıyor.
Ama sonra gerçek bir soyguncu oluyor.
Ve o kızını da çalıyor.
Bu güzel.
Bu tiyatro kokuyor.
Dilenciler'in Operasının konusu bu.
Suçluların yaşam tarzı!
Ve yurttaşların cezai yaşam tarzı.
Yurttaşların roman ve tiyatrodaki soygunculara duyduğu sevgi ...
soyguncuların yurttaş olmadığı yanlışından geliyor.
Ve yurttaşların soyguncu olmadığı yanlışından geliyor.
Aufricht?
Hesabı ödeyeceksin, değil mi?
Bekle! Ne zaman okuyabilirim?
Yarın öğleden sonra ilk sahneleri benimkinden alabilirsin.
Spichnerstreet No.16. Hemen çatının altında.
Teşekkürler.
İlk rol, ikinci sahne! Bir soyguncu da duygulu biridir.
MacHeath düğününü kutlamak istiyor.
Beyazlar içinde. Gelin bunu talep ediyor. Masumiyet.
Çoktan gitti.
Yine de gelin yatağına ihtiyaç var.
Bir kadının hayatındaki en güzel gün.
Gerekli olan her şey...
Harika duygular.
Operalar her zaman şarkı söyler.
Bunu öğrendin.
Puccini. Evet! Kesinlikle!
Demek istediğim bu!
İşte büyük empati anı!
Eski tiyatro ne yapabileceğini gösterir!
Ucuz edebiyat sevgisi.
Çıkur gözlerini kapatıyor.
Localarda yüzüyorlar.
Ve şimdi açtık!
Sivil aşkın ne kadar kilolu olduğunu gösteriyoruz.
Cüzdan ve dolu sperm bezi.
Temel budur.
- Brecht, sen bir materyalistsin. - Evet!
Ve alttan üste sevgi dolu bir kalp var.
Ancak soyguncunun devlet ve sunak arasında bir sözleşmesi yoktur!
Ya sicil bürosundan evrak gelmediyse ve sunak aşkında...
çiçek kanlandıysa.
Ya da hiçbir şey.
Çok iyi.
Bu sevdiklerinize bir düet gibi okunmalı.
Bunun için beste yapmamız gerekecek.
Aufricht'i ikna edeceğim.
Aşk devam ederse...
ya da etmezse. ya da olmazsa.
Bir yerde...
ya da orada. ya da orada.
Brecht pek çok şarkı içerecek. - Işık!
Bu yüzden, buraya devasa bir fuar orgu koyacağım.
Boruları tamir edeceğim.
Müzik o gizli yerden çıkacak.
Müzisyenler görünmez olmayacak.
Burada orgun altında olacaklar.
Herkes her şeyi görmeli.
Oyuncuların başlarının üstünde her şey var.
Tıpkı sirkteki gibi.
Değişiklikler bu şekilde gerçekleşecek.
Ve! Ve burada yarı yüksekliğinde bir perde olacak.
Arkasında değişiklikler yapılacak.
Neredeyse görünür, neredeyse açık. Bunun tiyatro olduğunu vurguluyoruz.
Weill müziği yapacak. - Weill! Kurt Weill mı?
O ahenksiz kakofoni yapar.
İzleyicilerimin kaçmasına neden olacak!
- Kakofoni değil! - Weill bize hızlı müzik yapacak.
Sofistike, akılda kalıcı şarkılar. Stille!
Bütün tiyatroyu ele geçirmek istemez misin, Brecht?
Weill yeni bir tarz buldu.
Müziğiyle cümlelerin altını çiziyor.
Sizi düşündürüyor!
Birlikler top gürültüsü altında yaşıyor...
Sind'den Cooch Behar'a...
Bir yerden bir yere taşınıyor, yüz yüze geliyorlar...
Derileri siyah ya da sarı olan kardeşleriyle...
Ve göz kırpana kadar onları doğrar!
Bu iyi. Sevdim.
Bayan Polly Peachum ile düğünüm burada gerçekleşecek.
Beni aşkla takip etti.
Hayatımın geri kalanını benimle paylaşmak için.
Operet alttan üste.
Bunların hepsi çok iyi.
Paulsen, bana şunu söyle :
Mavi kurdele...
Ne ilgisi var?
- Bundan vazgeçebilir misin? - Rolü bırakmayı tercih ederim.
Oyunun başında uygun bir görünüme sahip değilim.
Bir şeyler yapmalısın, Brecht. Herkes liderin kim olduğunu biliyor!
Güzel.
Ona iyilik yapalım. Weill ve ben onu kanlı bir şarkıyla tanıştıralım.
Suçları hakkında şarkı söyleyecek. Pekala. Mavi kurdeleyle.
Bu güzel.
Oh, köpekbalığı, bebek, böyle dişler var, canım...
- Oh, köpekbalığı, bebek, böyle dişler var... - Evet! Evet!
- .. ve onlar inci beyazı.
Yaşlı MacHeath'in bir çakısı var, bebek...
ve görüş alanı dışında tutuyor.
Bu iyi, Weill. Bu iyi.
Bu güzel, ironik bir çelişki.
Şefkatle "çakı" şarkısını söyler.
Bu kelime keskin olabilir.
Böylece keser.
Sadece bir çakı...
Ve onu göz önünde tutmaz.
Gerron şarkıyı kendi usulünce söylese daha iyi olurdu.
Tam Soho pazarının başlangıcında.
Paulsen bundan memnun olacak.
Paulsen!
Paulsen sahneye gizlice giriyor ve suçlarının nasıl sergilendiğini duyuyor.
- Dolandırıcılık! - Evet!
Oh, köpekbalığı, bebek, böyle dişler var, canım...
ve onlar inci beyazı.
Yaşlı MacHeath'in bir çakısı var , bebek. Ve görüş alanı dışında tutuyor...
Birlikler top gürültüsü altında yaşıyor...
Bir yerden bir yere taşınıyor, yüz yüze geliyorlar...
Derileri siyah ya da sarı olan kardeşleriyle...
Ve göz kırpana kadar onları doğrar!
Gazeteler 500 gösteri tahmin ediyor.
Berlin'de 500 gösteri.
- Şimdi şehri fethettin. - Bu şöhret demektir.
Şerefe!
Peki ya Münih? Leipzig? Dresden?
Hamburg? Cologne? Königsberg?
- Peki ya Londra? Paris? - New York?
Ve Moskova?
Hepsi beyaz.
Brecht ve Helene Weigel çocukları Stefan ve Barbara ile.
Ammer Gölünde kendi evlerinde yaşıyorlar.
Brecht ve Marianne'in kızı Hanne'de bazen orada kalıyor.
Brecht?
Şair Bert Brecht, Berlin'li aktris Helene Weigel ile evlendi.
Bu anlaşmaya aykırı.
Yalnızca en güvenilir omuzlara yerleştirilebilecek yükler size verildi.
Bariz bir şekilde gözardı edildin.
Sizden özel bir öngörü bekleniyor.
Yemeği en son yiyenler ona en yakın olanlardır :
- Şefler. - Şefler.
Bunu çok iyi biliyorum.
Bu yüzden isminizi asla bitmeyen emanetler listesine yazmayın.
Ama bu böyle. O kadar zor.
Zordu.
Herkes için.
Özellikle de her zaman orada olanlar için.
Doğru mu?
Bu nasıl tanımlanabilir?
Ama o sahip olmak isteyen biriydi.
Kim kendi halkına sahip olmak istemez!
İyi dostları ve kadınlarla her zaman etrafında bir çember çizerdi.
Bunu kaybetmek istemiyordu.
Marianne Zoff ve kızı Hanne.
Brecht'den boşandıktan sonra, 1928'de Theo Lingen ile evlendi.
Popüler aktör, Yahudi karısı, onun annesi,...
ve Brecht'in kızıyla Nazi Almanya'sı terörüne yakalandı.
Goebbels eğlence sineması için popüler komedyene ihtiyaç duyuyordu.
Bu yüzler!
Maksim Gorki'nin eseri "Ana" sinemada.
Pudovkin'in Rus Devrimine ait bir filmi.
Bu senin için bir rol olurdu.
Bunun için çok gencim.
Vlasova, savaşta oğlunu kaybeder.
O Devrimin bayrağını devralır.
1 Mayıs'ta nasıl kovalanırlar!
Nasıl vurulurlar.
Gözlerimizin önünde. Liebknecht'in evinin önünde.
Zor bir durum!
Bunun mümkün olacağını hiç düşünmemiştim!
Tüm gösterilere engel oldular.
Gazeteler 20 kişinin öldüğünü yazıyor.
- Onları sosyal demokratla öldürdü. - Hayır Helli, demek istediğim...
nasıl aniden oluverdiği!
Ne kadar yakın.
Hiper enflasyon, finansal kriz ve toplu işsizlik.
Weimar Cumhuriyetinin ışıltılı yüzeyi altındaki tüm acılar,
Brecht bunu kapitalizmin gerekli bir krizi olarak görüyordu.
Marks, Engels ve Lenin'in yazıları onun gözlerini açtı.
Günther Weisenborn ile Brecht, Gorki'nin eserini sahneye uyarladı.
Oğlunun ölümünden sonra anne liderliği devraldı.
Burjuvazinin bildiği her şeyi öğrenir. Kamulaştırmayı bile.
Fabrikalarla sömürü arasında bir bağ olduğunu keşfetti.
Bu şekilde liderliğe yükselir. Ve bütün evlatların annesi olur.
Komünizmin sorunu nedir?
Mantıklı, herkes anlayabilir.
Çok kolay. Sen sömürücü değilsin...
bu yüzden onu kavrayabilirsin.
Bu sizin için iyi bir şey, bu konuda bilgi edinin.
Aptal aptal diyor...
Ve sefil sefil diyor.
Bu sefillik ve aptallık hakkında.
Ve biliyoruz : bu suçun neticesi.
Bu çılgınlık değil, ama çılgınlığın neticesi.
Bu bilmece değil, ama çözüm!
Ulaşılması zor olan basit bir şey.
Hitler iktidara geldikten ve Reichstag yangını başladıktan sonra ilk tutuklamalar başladı.
Arkadaşları Brecht'i bu konuda uyardı.
Helene Weigel tehlikedeydi.
Naziler için Yahudi bir Bolşevikti.
Pasaportlarınız, lütfen!
Elisabeth Hauptmann oğlu Stefan'ı Prag'a gönderdi.
Kızı Barbara, Augsburg'daki büyükbabasının yanına gönderildi.
Büyük bir polis eylemi başlatılmıştı.
Pek çok yerde, bodrumda, çatı katında ve tüm dairelerde.
İnsanlar politik olarak aranıp aranmadığı kontrol edildi.
Makineli tüfeklerle pek çok polis devriye arabasıyla dolaşıyordu.
İnanılmaz bir sansasyondu. Sosyal Demokratlar arasında komünizm korkusu başladı.
Birinci Bölümün Sonu